I potrzebne te wojenki?..

Się stało, nasi odpadli w turnieju. Z moim mało bałwochwalczym stosunkiem do narodowej jedenastki od początku nie wróżyłam im ćwierćfinału, niemniej doceniam fakt, że starali się stanąć na wysokości zadania i wreszcie nie powielili schematu sekwencji meczów z poprzednich kilku mistrzostw. Cokolwiek polskie serca by podpowiadały, jesteśmy w ogonie Europy, do czołówki się tak szybko nie zbliżymy i niemal każda drużyna, wyłączając te półamatorskie, jest dla nas wyzwaniem. Co nie znaczy, że czasem nie sprawiamy niespodzianek. I owszem, częściej niż raz na rok nawet, czego nie można powiedzieć o większości rodzimej prasy, której prawie udało się wywołać wojnę polsko-ruską, wygrzebując z historycznego wora zakrzepłe zaszłości, podgrzewając wystarczająco nabrzmiałą piłkarskimi emocjami atmosferę, robiąc z Ruskich bandytów, którzy pożrą nas żywcem tak sportowo, jak i kibolowo. Te same dziennikarzyny ubolewały nad zachowaniem szarpiących się w stolicy pseudokibiców, jednocześnie rozdmuchując ewentualnie przygasłe elementy sztucznego konfliktu. Wiem, mamy niewymyślone zaszłości z Rosją, jednak przenoszenie ich na arenę sportową jest grubą przesadą i świadczy jedynie o tym, że my nie umiemy poradzić sobie z naszą zapiekłością. Miałam nadzieję, że wojenka się skończy i wreszcie zrobi się miejsce dla radosnego kibicowania, tymczasem Onet zabrał się dziś za przeprowadzanie plebiscytu na największe rozczarowanie Euro 2012; kandydaci wywodzą się jedynie z polskiej drużyny, to oczywiste.

Zupełnie na niesportowej niwie, ale prowadzona z podobnym zacietrzewieniem była nasz lokalna wojenka wokół festynu z początku czerwca. Zorganizowany już po raz drugi przez jednego z radnych, miał służyć uciesze dzieci i zrelaksowaniu się dorosłych. Tymczasem, wiele osób szukało dziury w całym, zarzucając radnemu, że nie działa bezinteresownie, że burmistrzowski stołek sobie na przyszłość szykuje, a podatki ciężko pracujących mieszkańców gminy wniwecz obraca. W głowie się niektórym nie chce zmieścić, że pieniądze na imprezę pochodziły w całości od sponsorów, gmina zaś całkowicie odcięła się od przedsięwzięcia; do tego stopnia, że większość radnych nie pokazała się na festynie, choć dzieci mają w wieku celebrującym Dzień Dziecka. Zamiast więc schować w kieszeń swoje anse i pozwolić dziecku uczestniczyć w czymś naprawdę dobrze zorganizowanym, naburmuszyli się i zignorowali, bo impreza była pod patronatem kogoś, kto jest ewentualnym kandydatem do stołka. Nie wiem, czy ów pan zamierza kandydować, nie jestem w niego też bezkrytycznie zapatrzona - w żadnego politykującego człowieka nie jestem - ale faktem jest, że przynajmniej chce mu się pipidówkę do działania porwać: sam wiele by nie zdziałał, miał do pomocy obrotnych ludzi.


(klik powiększa)

P.S. Tymczasem po wczorajszym wyjeździe do Krakowa ja jestem z opóźnieniem biało - czerwona.